Wat is het verschil tussen EIA, MIA en Vamil?
EIA is een energie-investeringsaftrek. MIA is een milieu-investeringsaftrek. Vamil is een regeling voor willekeurige afschrijving op milieuvriendelijke investeringen. Dat verschil is niet academisch geneuzel. Het bepaalt welke lijst leidend is, hoe je voordeel landt en welke combinatie wel of niet logisch is. EIA loopt via de Energielijst. MIA en Vamil lopen via de Milieulijst. Daardoor begint de juiste vraag niet bij ‘wat kan ik pakken?’, maar bij ‘welke lijst en welke code past bij deze investering?’.
Wat RVO wél hard zegt
- EIA en MIA/Vamil gebruiken de lijst van het jaar waarin je de koopovereenkomst tekent of de bestelling doet.
- Voor aanschafkosten geldt bij EIA én MIA/Vamil: aanvragen binnen 3 maanden na de besteldatum of investeringsverplichting.
- MIA/Vamil geldt alleen voor bedrijfsmiddelen op de Milieulijst die aan de code-omschrijving voldoen en nieuw zijn.
- MIA kan oplopen tot 45% investeringsaftrek en Vamil laat tot 75% willekeurige afschrijving toe.
- Heb je voor dezelfde kosten al EIA gekregen, dan krijg je daarvoor geen MIA — Vamil kan in sommige gevallen nog wel relevant zijn.
Wanneer is EIA vaker logisch?
EIA is meestal logischer als je investering echt langs de Energielijst loopt en je de fiscale route vroeg genoeg meeneemt. Dat klinkt simpel, maar is het niet. Veel ondernemers kijken eerst naar de truckofferte en pas later naar de code-omschrijving. Dan weet je dus te laat of je investering technisch en administratief past bij de lijst waarop je rekent.
RVO is daar vrij nuchter in: niet de offerte- of factuurdatum is leidend, maar de besteldatum. Precies daar gaat het vaak fout. Men denkt nog ruimte te hebben, terwijl het relevante moment al voorbij is.
Wanneer zijn MIA en Vamil eerder logisch?
MIA en Vamil worden interessanter zodra je investering via de Milieulijst beter te onderbouwen is dan via de Energielijst, of wanneer liquiditeit en afschrijvingsruimte zwaarder wegen dan alleen investeringsaftrek. Maar ook hier geldt: zonder passende code-omschrijving en zonder discipline op timing heb je nog niks.
RVO noemt ook nog twee andere remmen die ondernemers graag negeren: het bedrijfsmiddel moet nieuw zijn en de investering moet minimaal € 2.500 bedragen. Dat is geen detail. Het betekent simpelweg dat niet elke creatieve constructie of tweedehandsroute vrolijk in MIA/Vamil past.
Wat je niet moet verwarren
- Fiscaal voordeel is geen directe cashsubsidie zoals AanZET.
- Een positieve lijst is een hulpmiddel, geen garantie of recht.
- Technisch elektrisch betekent niet automatisch dat de truck of component onder jouw gewenste code valt.
- Combineren mag niet hetzelfde betekenen als dubbel rekenen op dezelfde kosten.
De echte beslisvraag
De vraag is niet of EIA, MIA en Vamil allemaal ergens op internet genoemd worden bij elektrische vrachtwagens. De echte vraag is: welke route past bij jouw investering, welke lijst en code zijn leidend, welke kostenpost blijft overeind, en ben je nog op tijd? Wie dat niet strak trekt vóór bestelling of contract, is geen businesscase aan het bouwen maar schade aan het beperken.