Wat RVO hier wél en niet zegt
Voor AanZET is het vrij helder: op het moment van aanvragen mag je nog geen onherroepelijke of definitieve investeringsverplichting zijn aangegaan. RVO zegt in de FAQ én in de begrippenlijst dat je overeenkomst nog herroepelijk moet zijn wanneer je de subsidie aanvraagt. Dat is dus iets anders dan achteraf hopen dat een losse standaardzin wel voldoende zal zijn.
Nog scherper: RVO zegt ook dat een kale offerte niet genoeg is voor de aanvraag. Je hebt een overeenkomst nodig die nog niet definitief is. Dus wie roept ‘we hebben alleen een offerte’, maar feitelijk nog niks subsidiegeschikt heeft vastgelegd, zit ook niet automatisch veilig.
Wanneer helpt een ontbindende voorwaarde wél?
- De overeenkomst is op het moment van aanvragen nog niet definitief.
- In de tekst staat expliciet dat de order pas definitief wordt na indiening of na toekenning van de AanZET-aanvraag.
- De truck is nog niet geleverd.
- De truck staat nog niet op jouw naam in het RDW-kentekenregister.
- Je gebruikt dit niet als excuus om pas later uit te zoeken welke regeling eigenlijk bij je dossier past.
RVO geeft daar zelf voorbeelden voor: ‘Order wordt definitief na indiening aanvraag AanZET’ of ‘Order wordt definitief na toekenning aanvraag AanZET’. Dat is nuttig, maar alleen als de rest van je dossier zich daar ook naar gedraagt. Een slimme zin in een dom proces blijft gewoon een dom proces.
Wanneer sussen ondernemers zichzelf in slaap?
- De voorwaarde is te vaag, bijvoorbeeld alleen ‘onder voorbehoud van subsidie’ zonder harde koppeling aan aanvraag of toekenning.
- Leverancier en koper handelen alsof de deal allang rond is, terwijl het papier nog zogenaamd flexibel heet te zijn.
- De truck wordt al geleverd of op naam gezet vóór de subsidieaanvraag.
- Men denkt dat een offerte genoeg is, terwijl RVO juist een nog niet-definitieve overeenkomst verlangt.
- Men verwart AanZET-logica met fiscale logica en kijkt pas na bestelling welke route nog openstaat.
Waarom ‘ik teken nu en fix subsidie later’ zo vaak geld kost
Bij AanZET draait het eerst om een geldige aanvraag zonder definitieve investeringsverplichting. Bij EIA en MIA/Vamil draait het daarna juist om de lijst en de besteldatum: voor aanschafkosten moet je binnen 3 maanden na de besteldatum melden, niet op basis van offerte-, factuur- of betaaldatum. Wie die twee logica’s door elkaar gooit, bouwt geen zekerheid maar administratieve chaos.
RVO zegt bovendien dat AanZET en MIA niet allebei op dezelfde investering kunnen worden aangevraagd. EIA kan in sommige routes nog wel relevant zijn. De juiste volgorde is dus niet: eerst overal handtekeningen zetten, daarna hopen dat er nog iets te combineren valt. De juiste volgorde is: eerst route kiezen, dan contractmoment bepalen, pas daarna ondertekenen.
De nuchtere beslisvolgorde vóór je tekent
- Bepaal eerst of AanZET je hoofdroute is, of dat je vooral naar EIA/MIA/Vamil kijkt.
- Controleer daarna welk contractmoment die route nog toestaat.
- Laat de offerte pas dán aansluiten op die logica, inclusief een concrete en controleerbare voorwaarde.
- Check of levering en tenaamstelling pas ná de veilige stap plaatsvinden.
- Leg niet alleen het zinnetje goed vast, maar ook het gedrag eromheen.
Een ontbindende voorwaarde redt geen deal die feitelijk al dichtgetimmerd is. Als je nu twijfelt of jouw offerte nog veilig staat, dan is dat meestal geen teken van nuance maar van risico. Trek het dossier strak vóórdat iemand denkt dat ‘we dit later wel rechtzetten’ een strategie is.