Voor welk profiel dit vaak werkt
- Regionale distributie
- Vaste corridors
- Goede grip op terugkomst naar standplaats
- Planningsdiscipline en voorspelbare inzet
Indicatieve voorbeeldberekening
- 1 elektrische trekker op vaste corridor
- Jaarkilometrage: circa 70.000 tot 90.000 km
- Depotladen als hoofdroutine
- Hogere truck-CAPEX plus substantiële laadinfra-investering
Welke trucks je hier vaak noemt
- Volvo FH Electric
- Mercedes-Benz eActros 600
- DAF XF of XD Electric
- MAN eTGX
- Renault Trucks E-Tech T
Waar het alsnog stukloopt
- Route wordt minder voorspelbaar dan gedacht
- Terugkomst op depot is niet stabiel genoeg
- Gelijktijdige laadbehoefte loopt op bij meerdere trekkers
- Netcapaciteit is ontworpen op hoop in plaats van op piekbelasting
Welke corridor-aannames je moet kunnen uitleggen
Depotladen werkt alleen als je corridor strak is. Concreet betekent dat: je kunt per rit uitleggen hoeveel kWh je verbruikt, hoeveel stilstand je tussen ritten hebt en hoeveel reserve je overhoudt voor een extra klantstop. Een trekker die 600 km per etmaal draait, vraagt al gauw 500 tot 650 kWh afhankelijk van gewicht en gemiddelde snelheid. Met een DC-lader van 150 kW op depot gaat dat terug in ongeveer vier tot vijf uur; dat past in een nachtvenster. Gaat de route naar 750 km of krijg je een extra klantronde, dan moet je of het laadvermogen verhogen, of een tussenstop plannen. Die tweede optie is geen detail, want dan verschuift het laadmodel stilletjes van depotladen naar hybride, en dat is een andere businesscase.
De nuchtere conclusie
Depotladen is voor een elektrische trekker vaak het verstandigste fundament. Maar ook dat fundament moet gebouwd zijn op echte corridorlogica, niet op een PowerPoint-versie van de planning.