Waarom dit geen administratief detail is
Voor een elektrische vrachtwagen lopen investering, gebruik, subsidie en fiscaliteit door elkaar heen. Als de holding eigenaar wil zijn, maar de werkmaatschappij rijdt, laadt en factureert, moet je eerst bepalen of dat logisch is voor de regeling die je wilt gebruiken. Anders toets je appels met peren.
Welke vragen moet je eerst beantwoorden?
- Welke bv tekent de truckofferte en draagt dus de investeringsverplichting?
- Welke bv gebruikt de truck operationeel en draagt de exploitatie?
- Waar zit de winst of fiscale ruimte om EIA of MIA/Vamil echt te benutten?
- Komt de laadinfra in dezelfde entiteit of juist niet?
Wanneer wordt de holdingconstructie riskant?
Riskant wordt het zodra de juridische investeerder, de operationele gebruiker en de subsidie-aanvrager niet meer netjes op elkaar aansluiten. Dan krijg je discussie over wie waarvoor in aanmerking komt, of je later nog kunt schuiven, en of je timing nog klopt zodra contracten eenmaal lopen.
Wat is een betere volgorde?
Begin niet bij de truck, maar bij de entiteit. Leg eerst vast wie investeert in voertuig en laadinfra, welke regeling je waarschijnlijk wilt benutten en of fiscale benutting daar ook echt landt. Pas daarna is offertevergelijking zinvol.