Wanneer AC-baseload vaak slimmer is
- Je trucks keren grotendeels voorspelbaar terug op het depot.
- Je kunt meerdere uren aaneengesloten laden zonder dat de operatie stilvalt.
- Je wilt eerst ritdata en werkelijk laadgedrag verzamelen voordat je opschaalt.
- Je wilt SPRILA inzetten zonder je netvraag direct maximaal op te schroeven.
Wanneer DC wel logisch naar voren schuift
- Je trucks hebben korte omlooptijden en weinig stilstand tussen ritten.
- Je vertrektijden liggen zo strak dat nacht- of daluren alleen niet genoeg zijn.
- Je eerste twee trucks zijn al de voorbode van een sneller groeiend laadplein.
- Je hebt operationeel bewijs dat AC je routezekerheid echt raakt.
Hoe herken je dat AC je ritzekerheid echt raakt?
Het signaal dat AC tekortschiet is zelden één grote storing, maar een patroon. Chauffeurs gaan structureel met te lage SoC weg omdat de nacht gewoon niet lang genoeg was. Planning schuift vertrektijden met een kwartier naar achteren om laadtijd te winnen en doet dat stilletjes meerdere keren per week. Het laadplein staat overdag leeg terwijl de truck die net terug is had kunnen bijladen. Pas als dát patroon zichtbaar wordt, is DC een antwoord op een echt knelpunt en geen duur symbool. Begin daarom bij registratie: log per truck hoeveel kWh hij werkelijk per nacht aanneemt, hoeveel laaduren daadwerkelijk benut worden en hoe vaak de planning concessies doet aan de operatie. Pas met die data in de hand is de keuze tussen AC en DC een ontwerpvraag in plaats van een gevoelskwestie.
De nuchtere conclusie
SPRILA moet geen excuus zijn om meteen het zwaarste ontwerp te kiezen. Begin bij het laadgedrag dat je echt nodig hebt. Als AC je eerste twee trucks stabiel kan dragen, is dat vaak een sterkere eerste stap dan DC bouwen omdat het grootser voelt.